Podejście ekstremalne (ang. extreme) – stosowane, gdy nie jest znany ani cel projektu, ani jego plan. To często projekty rozwojowo-badawcze, testujące nowe technologie, dostarczające wiedzy lub realizowane pod bardzo dużą presją czasu. Przykładowo naukowcy – prowadząc eksperymenty czy analizy – nie są w stanie nawet przewidzieć, co w ich efekcie powstanie, kiedy zakończą się prace i jak będzie można wdrażać efekty prac laboratoryjnych. Mimo tej ciągłej zmienności nadal trzeba kierować postępem prac, budżetem, harmonogramem, elastycznie dostosowując go do sytuacji. Tu zespół codziennie od nowa decyduje, w którym kierunku skierować wysiłek.
Przykładami podejścia zwinnego są metodyki zwinnego prowadzenia projektów: Kanban oraz Scrum. Podejście ekstremalne w inżynierii oprogramowania znane jest jako programowanie ekstremalne.
Historia Zarządzanie projektami jest stosunkowo młodą dyscypliną wiedzy, a stosowane obecnie techniki, metody i metodyki zarządzania ciągle ewoluują, a nawet powstają nowe. Analizując historię zarządzania projektami sięgającą XIX w. – m.in.