Tradycyjnym zajęciem mieszkańców wsi było tkactwo oraz hodowla ryb. W XIX wieku prawie każde gospodarstwo posiadało jeden staw w obrębie swojej zagrody.
W 1890 r. wybudowany został obecny kościół na miejscu starego drewnianego z XVI w. Do 1939 r. mieszkańcy Wieprza utrzymywali się głównie z rolnictwa, hodowli bydła, trzody chlewnej, hodowli ryb i częściowo z młynarstwa. Podczas II wojny światowej wieś została wysiedlona w kwietniu 1941 r. Część mieszkańców przesiedlono do Targanic, Sułkowic, Zagórnika i Rzyk. Zdolnych do pracy wysłano w głąb Niemiec, a pozostali zmuszeni byli pracować u „bauerów”.
Po wojnie nastąpił powrót wsi do normalnego życia. Nastąpiły wówczas znaczne zmiany cywilizacyjne. Wybudowano Szkołę podstawową nr 2, ośrodek kultury, remizę strażacką, przeprowadzono elektryfikację, gazyfikację i meliorację gruntów. Powstały trzy przedszkola, Bank Spółdzielczy oraz Spółdzielnia Kółek Rolniczych.
Z dniem 16 lipca 2015 r.