W latach 1470–1480 Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis wymienia nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Wyeprz villa a jako właścicieli miejscowości podaje Mikołaja Szaszowskiego herbu Topacz oraz Mikołaja i Stanisława Wieprzowskich herbu GrzymałaJoannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, „Liber Beneficiorum”, Aleksander Przezdziecki, Tom VII, Kraków 1864, str. 83. lewo|mały|Wieprz (Wiepicz) na mapie Księstwa Oświęcimskiego i Zatorskiego – mapa Abrahama Orteliusa z 1603 r.
Nazwa Wieprz (Vepres) pierwotnie odnosiła się do rozległych terenów obejmujących obecny Andrychów, Sułkowice, Targanice i Roczyny. Po lokacji wsi Wieprz prawdopodobnie pozostawiono tej osadzie łacińską nazwę „Vepres”, którą przekształcono w okresie późniejszym na Wieprz. Jest również możliwe, że kolektorzy papieskich podatków starodawną nazwę Wieprz wpisali w rejestrach świętopietrza jako „Veprez”. Początkowo jego właścicielami byli Wieprzowscy h. Grzymała, później Szaszowscy, Nideccy, Gierałtowscy i późniejsi właściciele Andrychowa Ankwiczowie. W początkach XIX w. Andrzej Ankwicz sprzedał Wieprz hr. Bobrowskim, którzy byli głównymi jego właścicielami do 1944 r., kiedy to folwark został rozparcelowany na podstawie dekretu PKWN.