Robert, Emil Zola. Ogólne zasady i cechy jego twórczości, Warszawa 1968, Państwowy Instytut Wydawniczy, s.115. Zola zdecydowanie potępia nihilizm i bierność społeczną reprezentowaną przez Łazarza Chanteau, wskazując, że mimo okrucieństw życia (bohaterów spotykają praktycznie wszystkie możliwe nieszczęścia) człowiek nie może porzucić optymizmu, chęci pracy na rzecz zmiany na lepsze swojego otoczenia. Paulina Quenu jest rozwinięciem postaci Denise Baudu z Wszystko dla pań.
Recepcja Radość życia została przyjęta dość pozytywnie, jednak jej przesłanie na ogół pozostało niezrozumiane przez krytykę. Wielu recenzentów uznało tytuł, wobec ogromu ukazanych w utworze nieszczęść, za gorzką ironię – co pozostawało w całkowitej sprzeczności z otwarcie wyrażanymi zamiarami autora, a dzieło – za kolejny przejaw literackiego pesymizmu. Jak zawsze z kolei zachwycali się książką młodzi naturaliści, nawet ci, którzy w toku późniejszej pracy całkowicie odeszli od zasad naturalizmu proponowanych przez Zolę.
Przypisy
Bibliografia H. Suwała, Emil Zola, Wiedza Powszechna, Warszawa 1968
Kategoria:Powieści Émile’a Zoli Kategoria:Powieści z 1884