Rozprzestrzenienie thumb|170px|Jońska amfora we wschodniogreckim stylu Fikelura, ok. 540 p.n.e. Na kulturowe znaczenie tego zjawiska wskazuje też jego zasięg geograficzny, znacznie wykraczający poza macierzystą Grecję. Rozmieszczenie śladów ceramiki Greków pozwala odtwarzać ich starożytne szlaki handlowe i przebieg migracjiD. Sacks: Encyklopedia świata starożytnych Greków, dz. cyt., s. 89.. Rozprzestrzenienie to zasadniczo pokrywa się z zasięgiem ówczesnego osadnictwa greckiego, a więc poza macierzystą Helladą (kontynentalną) obejmuje zachodnie wybrzeże Azji Mniejszej, wyspy egejskie włącznie z Kretą i częścią Cypru, jak również zasiedlone później obszary tzw. Wielkiej Grecji – kolonie nadczarnomorskie na wschodzie i południową Italię z Sycylią na zachodzie, wraz z północnoafrykańską Cyrenajką i kolonią Naukratis w delcie Nilu. Warsztaty te niejednokrotnie wykształciły własną charakterystyczną stylistykę (np. styl Fikelura w MilecieR.M. Cook, P. Dupont: East Greek Pottery. London 1998.), a nawet formy (np. w ceramice południowoitalskiej).