W całokształcie malarskiej twórczości Greków malarstwo wazowe jest właściwie tworzeniem miniatur ze zubożoną kolorystyką ograniczoną do barwników wytrzymałych na proces wypalania. Mimo to, sceny malowane na ceramice stanowią dziś najlepsze źródło informacji o przedstawieniach wielkoformatowego malarstwa greckiego. Dotyczy to zarówno rozwoju w nim innych technik malarskich, jak i przykładów nieistniejących już dzieł malarstwa ściennego lub malowideł na drewnie czy płótnieD. Sacks: Encyklopedia świata starożytnych Greków, dz. cyt., s. 89, 242..
Ceramika malowana zajmowała to szczególnie istotne miejsce w wytwórczości artystycznej starożytnych Greków aż do schyłku IV wieku bądź początku III w. p.n.e. – ok. 320 r. p.n.e. wykonano ostatnie attyckie wazy czerwonofigurowe, zaś w ogóle produkcja ta ustaje ok. 280 r. p.n.e. (W. Dobrowolski). Była ona elementem kultury greckiej wyróżniającym ją jakościowo spośród innych, bowiem w żadnej innej cywilizacji starożytnej malunki dekorujące naczynia nie posiadały takiego bogactwa motywów i tak wysokiego poziomu artystycznego (zob. sztuka starożytnej Grecji).