Jego siostra Henriette Renan: „Souvenirs et impressions” (1930).
Postawa wobec religii thumb|Dom-muzeum Ernesta Renana w Tréguier (Bretania)
Renan to przykład umysłu wychowanego w tradycji katolickiej, który tradycję tę odrzucił pod wpływem nauki, aby dokonać próby jej analizy za pomocą pojęć scjentystycznych; w pracach dotyczących historii Izraela i chrześcijaństwa Renan bezwzględnie atakował wszystko, co uważał za zabobon i mitologiczne zafałszowanie; potraktował Biblię nie jako zapis rzeczywistych faktów, lecz mitów, wymysłów ludzkich, którym nadano kształt opowieści o Bogu i jego rzekomo wybranym ludzie. Jako pozytywista Renan domagał się dowodów empirycznych, odrzucając wszystko, co było tradycją i obyczajem, czego nie można było dowieść przy użyciu oryginalnych tekstów; sformułował m.in. pogląd, że nigdy nie istniał człowiek o imieniu Mojżesz – jest to tylko legenda wymyślona przez pisarzy starotestamentowych.
Krytyka i sceptycyzm dotyczące osoby Jezusa Chrystusa i jego boskości znane były w kulturze europejskiej od dawna, a szczególnie w XVIII wieku.