Prawosławie ukraińskie w ZSRR i na emigracji Początkowo władze radzieckie wspierały niezależność Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego. Pod ich wpływem w 1923 r. Rosyjski Kościół Prawosławny zgodził się na dalsze funkcjonowanie Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, utrzymując równocześnie w Ukraińskiej SRR swój egzarchat. Z czasem polityka władz radzieckich była coraz bardziej nieprzychylna wobec obydwu tych struktur i religii w ogóle. W styczniu 1930 r. pod przymusem zdecydowano o samorozwiązaniu Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła PrawosławnegoRobert Kuśnierz, Ukraina w latach kolektywizacji i Wielkiego Głodu (1929–1933), Toruń 2008, Wydawnictwo Naukowe Grado, , s. 252–253.. Ostatnie parafie nawiązujące do tradycji autokefalicznej przetrwały do 1936 r. W okresie „wielkiego terroru” były metropolita Wasyl Łypkiwski został 22 października 1937 aresztowany przez NKWD, 20 listopada 1937 skazany na śmierć przez „trójkę” NKWD i 27 listopada rozstrzelanyRobert Kuśnierz, Ukraina w latach kolektywizacji i Wielkiego Głodu (1929–1933), Toruń 2008, Wydawnictwo Naukowe Grado, , s. 254.. Podobny los spotkał ostatniego zwierzchnika Cerkwi autokefalicznej Iwana Pawłowskiego.