zamieszkali przy ul. Pownall Palace 3 w londyńskiej dzielnicy Kennington. Jako dziecko chorował na astmę. W 1894 jego ojciec zmarł (w wieku 37 lat) wskutek alkoholizmu, a matka znów trafiła do Cane Hill z powodu obłędu. 12-letnim Charlesem zajęła się jego ciotka, a następnie brat, który wrócił z kilkutygodniowej wyprawy statkiem pasażerskim (na którym pracował jako trębacz). Hannah zmarła w 1928 w Kalifornii kilka dni po ataku woreczka żółciowego, otoczona opieką Charlesa, który siedem lat wcześniej sprowadził matkę do USA.
Gdy był dzieckiem, jego matka siadywała z nim przy oknie i odgrywała sceny tego, co działo się na zewnątrz, dzięki czemu Chaplin nauczył się studiować ludzi oraz pokazywać swoje uczucia za pomocą gestów i mimiki. Matka nauczyła go także śpiewać i grać na scenie.
Kariera thumb|Karykatura Charlesa Chaplina thumb|Chaplin i Jackie Coogan w filmie Brzdąc (1921) Po raz pierwszy wystąpił na scenie w 1894, śpiewając piosenkę Jacka Jonesa w musicalu wystawianym w teatrze Canteen w Andershot. Tego wieczora w sztuce grała jego matka, a on czekał na nią za kurtyną;