Pomiar odległości nastręcza problemów, gdyż paralaksa wyznaczona przez sondę Hipparcos jest wyraźnie większa niż obliczona na podstawie pomiarów emisji radiowych. Łącząc dane z obu rodzajów pomiarów i uwzględniając występujące w nich niepewności pomiarowe, określono „kompromisową” wartość wynoszącą około 200 parseków. Pomiar utrudnia duży rozmiar kątowy tarczy, znacznie przewyższający jej paralaksę.
Betelgeza ma dziewięciu optycznych towarzyszy, oddalonych o 38–240 sekund kątowych; są to słabe gwiazdy o wielkościach gwiazdowych 11–14,5.
Spadek jasności 2019–2020 mały|lewo|300px|Porównanie zdjęć konstelacji Oriona z 22 lutego 2012 r. (po lewej) i 21 lutego 2020 r. (po prawej). Pokazują niezwykle silny spadek jasności Betelgezy mały|lewo|Zdjęcie Betelgezy (grudzień 2019, SPHERE, VLT) Między październikiem 2019 a lutym 2020 nastąpił największy od stu lat (gdy jej jasność jest monitorowana detektorami) spadek jasności Betelgezy. Jej obserwowana wielkość gwiazdowa 19–22 grudnia wahała się w granicach od 1,273 do 1,294. Betelgeza spadła wtedy na około 21. pozycję na liście najjaśniejszych gwiazd nocnego nieba. W styczniu 2020 jasność gwiazdy nadal zmniejszała się, osiągając 17 stycznia 1,494, a dzień później 1,506. Od września 2019 do 18 stycznia 2020 jasność Betelgezy zmniejszyła się o prawie 25%.