Colpittsa, Hartleya, Clappa), zbudowanych na tranzystorach polowych lub bipolarnych.
W praktyce amatorskiej stosuje się najczęściej VFO pracujące w zakresie kilku megaherców (np. 1,75–9 MHz), o zakresie przestrajania rzędu 0,5–1 MHz, które następnie są wykorzystywane bezpośrednio lub po dodatkowej przemianie częstotliwości do pracy na pasmach KF. Wysoka jakość takiego generatora wymaga m.in. zastosowania elementów o małym współczynniku temperaturowym, stabilizowanego zasilania, ekranowania oraz buforowania wyjścia za pomocą jednego lub kilku stopni separujących, aby obciążenie nie wpływało na częstotliwość pracy.
Realizacje cyfrowe Cyfrowe VFO wykorzystują techniki syntezy częstotliwości oparte na jednym lub kilku precyzyjnych generatorach kwarcowych. W syntezie z pętlą PLL sygnał z generatora sterowanego napięciem (VCO) jest porównywany fazowo z sygnałem odniesienia, a układ regulacji utrzymuje ścisłą zależność częstotliwości VFO od częstotliwości wzorcowej, przy jednoczesnej możliwości zmiany częstotliwości wyjściowej poprzez dobór dzielników częstotliwości w pętli.