W tym samym czasie Armand podejmuje pracę w fabryce samochodów Wisnera, ostatecznemu uformowaniu ulega jego światopogląd socjalistyczny.
Cechy utworu Piękne dzielnice jako powieść o dojrzewaniu Louis Aragon chciał, aby Piękne dzielnice stanowiły rozwinięcie wątku podjętego w poprzednim tomie tekstu - przechodzenia przedstawicieli zamożnych warstw społecznych na stronę ruchu socjalistycznego. Sam określał dzieło jako powieść o "wejściu w świat rzeczywisty"Zdając sobie sprawę z niedociągnięć kompozycyjnych poprzedniego dzieła, ze szczególną uwagą rozbudował tło społeczne utworu, by w sposób bardziej wnikliwy ukazać przyczyny i konsekwencji przemiany bohatera porzucającego własne środowisko - Armanda Barbentane'a.
Pod wpływem doświadczeń z działalności we Francuskiej Partii Komunistycznej w okresie formowania się we Francji Frontu Ludowego Aragon postanowił uczynić głównymi bohaterami dzieła ludzi młodych, którzy poszukują swojej drogi życiowej, buntując się przeciw swojemu środowisku i planom rodziców wobec siebie. Pisarz był zdania, że właśnie w młodym wieku podejmowana jest ostateczna decyzja życiowa - poparcie ruchu socjalistycznego lub rozpoczęcie działań na rzecz wzbogacenia się. Aragon uważał jednak, że jedynie wybór pierwszy jest decyzją godną pochwały.