Korytarz główny, wchodząc z obszernej sali, stopniowo zwężał się, tworząc po kilkudziesięciu metrach ciasne przejście. Przed ciasnym przejściem po lewej stronie korytarza znajdowała się niewielka komora, w której według źródeł niemieckich znajdowało się niewielkie jeziorko. Ciasny przełaz prowadził do okrągłej, wysokiej salki. Z salki korytarz przez próg prowadził wzniosem do obszernego korytarza. W początkowej części przebiegu korytarz posiadał wielkie, masywne stalagmity. Korytarz po kilkudziesięciu metrach łukiem skręcał w prawą stronę w kierunku małego otworu wychodzącego na powierzchnię, do którego nie dochodził. Korytarz za łukiem łączył się z wąskim korytarzem odchodzącym z największej sali, a po kilkudziesięciu metrach dochodził do obszernej, kwadratowej komory, do której dochodził następny korytarz. Kilka metrów za kwadratową komorą korytarz zakończony był calizną.