Na jego szyi spoczywał złoty naszyjnik zakończony figurkami lwów. Badania szkieletu wykazały, że pochowany w kurhanie władca był wytrawnym wojownikiem, wodzem, doświadczonym, praworęcznym łucznikiem, spędzającym znaczną część swojego życia na koniu. Do osobistego wyposażenia zmarłego wodza należały: sztylet z rękojeścią okutą złotą blachą, sajdak z kompozytowym łukiem refleksyjnym i zapasem strzał (94 sztuki) z grotami z brązu, 2 zapasowe kołczany ze strzałami (łącznie 265 sztuk), znajdujące się nad głową i w nogach mężczyzny, wiązka 5 dzirytów i włóczni, zawieszonych na ścianie nad jego szczątkami. Analiza szczątków wykazał, że wódz nie zmarł śmiercią naturalną, ale prawdopodobnie na polu bitwy, uderzony ciężkim przedmiotem w twarz lub wskutek upadku z konia.
Cała komora grobowa przypominała układem izbę mieszkalną z częścią reprezentacyjną i kuchenną z licznymi przedmiotami codziennego użytku oraz pozostawionym pożywieniem (brązowe kotły z jagnięciną i koniną) i napojem dla zmarłego (situla na kumys, amfory z winem). Na podłodze komory, przed tronem władcy w formie charakterystycznych dla Scytów stołeczków-pieńków, spoczywał paradny strój kobiecy, składający się z płaskiego, rozszerzanego ku górze nakrycia głowy (kalatosu) i narzutki-welonu. Cały strój był obszyty 138 złotymi aplikacjami.