działał w Rzymie grecki jeniec Aleksander, ze względu na rozległość swych zainteresowań, nazwany „Polihistorem”.
Arystoteles (384–322 p.n.e.) – filozof, zajmujący się również przyrodoznawstwem, estetyką, historią ustrojów politycznych, ekonomiką, polityką, poetyką, logiką formalną Demetriusz z Faleronu (350–283 p.n.e.) – historyk, filozof i gramatyk Eratostenes z Kyreny (276–194 p.n.e.) – filolog, geograf, historyk i literat Demetrios ze Skepsis (III w.) – wszechstronny uczony, m.in. geograf i historyk Apollodor z Aten (180–109 p.n.e.) – filolog, geograf, chronograf i mitograf Agatarchides z Knidos (II w.) – gramatyk, historyk i geograf Pliniusz Starszy (23–79) – autor prac retorycznych, z zakresu wojskowości, historii, astronomii, fizyki, geografii, antropologii, zoologii, botaniki, medycyny i mineralogii
Średniowiecze W średniowieczu działalność polihistorów wiązała się z kilkoma ośrodkami naukowymi – państwami gockimi w okresie ich świetności, Italią i Półwyspem Iberyjskim, Wyspami Brytyjskimi, Bizancjum i państwami arabskimi.