Prowadził badania terenowe ludności na wyspie Wolin, kierował pracami nad strefami wpływów wielkich miast, kontynuował też prace nad osadnictwem wiejskim w Beskidzie Wyspowym.
W latach 1951–1970 był dyrektorem Instytutu Geograficznego UW. W 1966 otrzymał propozycję objęcia funkcji rektora UW, której jednak nie przyjął. W marcu 1968 współautor pisma ponad 30. profesorów członków PAN do premiera Józefa Cyrankiewicza protestującego przeciwko biciu i aresztowaniu młodzieży i budzeniu antysemityzmu.
W latach 1968–1972 prezes Międzynarodowej Unii Geograficznej. W latach 1950–1979 redaktor naczelny „Przeglądu Geograficznego”. Doktor honoris causa Uniwersytetu Karola w Pradze (1970), Akademii Ekonomicznej w Poznaniu (1977) i Uniwersytetu Warszawskiego (1987).