Historia Datowanie Rękopis powszechnie jest datowany przez paleografów na VIII wiek (Gregory, Nestle, Aland, Metzger). Dean Burgon datował go na VII wiek (ze względu na kształt liter, jednak noty liturgiczne jego zdaniem dodane zostały później). Scrivener zgodził się, że kształty większości liter (zwłaszcza pi, delta, chi) sugerować mogą wczesną datę, datował go jednak na połowę VIII wieku. Guglielmo Cavallo datuje na początek VIII wieku. Oficjalna data proponowana obecnie przez INTF to VIII wiek.
thumb|Biblioteka Uniwersytetu w Bazylei (1896) Paleografka Annaclara Cataldi Palau opowiada się za IX wiekiem, ze względu na dekoracje (stosowanie czterech barw, motyw krzyża w zdobieniach), regularny akcent, mniejsza liczba błędów niż w rękopisach z VIII wieku. Palau jest zdania, że kopista nie był Grekiem i dlatego stosował starszy styl pisma, oraz że był przywykły do kopiowania łacińskich tekstów.
Pochodzenie i miejsce przechowywania Przypuszczano, że przywieziony został ze Wschodu podczas soboru w Bazylei w 1431 roku, wraz z innymi rękopisami. Kardynał Ragusio podarował go dominikanom. Scrivener sądził, że to Ragusio przywiózł rękopis z Konstantynopola, gdzie miał powstać kodeks.