Działalność Podczas blisko rocznej działalności w Królestwie Polskim (wrzesień 1914 — lipiec 1915 r.) Centralny Komitet Obywatelski i jego struktury zajmowały się akcją pomocy ludności poszkodowanej przez wojnę. Przede wszystkim pomagano w zaspakajaniu potrzeb żywnościowych społeczeństwa i organizowano opiekę lekarską. Osobom potrzebującym rozdawano ubrania i obuwie, a także udzielano pożyczek pieniężnych. Szczególną opieką objęto uchodźców z terenów objętych działaniami wojennymi, w wielu wypadkach całkowicie pozbawionych środków do życia. Komitet zajął się też rejestracją strat wojennych i odszkodowaniami dla ludności za poniesione w wyniku działań wojennych straty materialne. CKO zorganizował 108 stałych schronisk dla 10 tys. osób, a także schroniska tymczasowe dla 33 700 osób, 17 punktów żywnościowych, 126 bezpłatnych jadłodajni, 217 herbaciarni, 250 ochronek dla 20 tys. dzieci, 16 punktów szpitalnychJerzy Holzer, Jan Molenda, Polska w pierwszej wojnie światowej, Warszawa 1967, s. 348.