Od strony formalnej postać Madonny cechuje delikatność i smukłość. Pozbawiona jest charakterystycznego dla ówczesnego realistycznego nurtu naturalizmu, który obecny był wówczas w sztuce ostatniej ćwierci XV wieku. Maryja została ukazana w pełnym splendorze wytwornego stroju, a jej pewna postawa i gest w pełni odpowiadają treści ideowej. Artysta wyrzeźbił to dzieło od każdej strony. Uwagę zwraca również układ modlących się postaci, w celu zaznaczenia głębi przestrzeni artysta zróżnicował wielkość głów: od największych na pierwszym planie do najmniejszych, które wyłaniają się zza pleców Matki Boskiej.
Dzieło to dawniej było przypisywane górnoszwabskiemu rzeźbiarzowi Friedrichowi Schrammowi, lecz obecnie jest zgodnie uznawane za dzieło ulmskiego rzeźbiarza Michela Erharta. Taka atrybucja wynika z analizy stylu oraz podobieństw do innych dzieł starszego z Erhartów, głównie ołtarza w Blaubeuren.
Galeria
Bibliografia Brigitte Reinhardt (red.): Michel Erhart & Jörg Syrlin d. Ä. Spätgotik in Ulm. Stuttgart 2002, .
Uwe Geese:Rzeźba gotycka Francji, Włoch, Niemiec i Anglii [w.] Rolf Toman (red.) Sztuka gotyku. Architektura. Rzeźba. Malarstwo. Köln 1998.
Linki zewnętrzne
Web Gallery of Art
Kategoria:Rzeźba gotyku Kategoria:Rzeźby o tematyce religijnej Kategoria:Rzeźby w niemieckich kolekcjach Kategoria:Rzeźby z XV wieku