W latach 1961–1962 był parlamentarnym sekretarzem ministra budownictwa i samorządu lokalnego. Następnie objął stanowisko ministra stanu w Home Office. W latach 1963–1964 był Pierwszym Lordem Admiralicji. W 1964 r. sprawował przez kilka miesięcy urząd ministra ds. marynarki wojennej w ministerstwie obrony. W latach 1965–1967 był delegatem do Rady Europy. W latach 1967–1970 był zastępcą lidera Opozycji w Izbie Lordów. Po powrocie konserwatystów do władzy w 1970 r. premier Edward Heath powierzył lordowi Jellicoe stanowiska Lorda Tajnej Pieczęci i przewodniczącego Izby Lordów. Ze stanowisk tych zrezygnował w 1973 r. Było to związane ze skandalem, jaki wybuchł po opublikowaniu w prasie zdjęć jednego z konserwatywnych ministrów, Anthony’ego Lambtona, korzystającego z usług prostytutki. Kiedy prasa drążyła temat pojawiło się nazwisko "Jellicoe". Było to związane z tym, że schadzki Lambtona odbywały się m.in. w Jellicoe House, wybudowanym przez Basila Jellicoe, krewnego George’a. Prasa powiązała je jednak z ministrem i lord Jellicoe podał się do dymisji.