Poprzednikami Frey byli Kastremsky (1740)Cytowany przez: Raymond P (1888) Des éphidroses de la Face I and II. Arch Neurol (Paris) 15: 212–217 Cytat za: Dunbar et al. (2002), Duphenix (1757) Cytat za: Dunbar et al. (2002), Barthez (1806) Cytat za: Dunbar et al. (2002), Dupuy (1816) Cytat za: Dunbar et al. (2002), Brown-Sequard (1849) Cytat za: Dunbar et al. (2002) Cytat za: Dunbar et al. (2002), Baillarger (1853), Henle (1855) Cytat za: Dunbar et al. (2002), Berard (1855) Cytat za: Dunbar et al. (2002), Bergounhioux (1859) Cytat za: Dunbar et al. (2002), Rouyer (1859), Botkin (1875) Cytat za: Dunbar et al. (2002), Parkes Weber (1897) Cytat za: Dunbar et al. (2002), Gordon B. New i Hermann E. Bozer (1922) Cytat za: Dunbar et al. (2002) oraz Lipsztat (1922) Cytat za: Frey (1923). Brown-Sequard i Henle opisali własne objawy. Wszystkie te obserwacje były jednak niekompletne i nie przedstawiały możliwego patomechanizmu zjawiska pocenia smakowego. Praca Frey „Przypadek zespołu nerwu usznoskroniowego„ („Le Syndrome du Nerf Auriculo-Temporal”) jest uważana za pierwsze takie przedstawienie zespołu w piśmiennictwie światowym. Frey była pierwszą która uznała zespół za schorzenie dotyczące zarówno włókien nerwowych współczulnych jak i przywspółczulnych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Łucja Frey-Gottesman · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.