thumb|left|Uspienski zakupił 182 kart kodeksu dla Rosyjskiej Biblioteki Narodowej Pierwsza partia kodeksu, która stała się znana dla świata naukowego, pochodzi z kolekcji Roberta Cottona (1570–1631), a przechowywana jest dziś w Bibliotece Brytyjskiej. Rzymska partia – 6 kart – przechowywana jest w Bibliotece Watykańskiej od 1594 roku. Według tradycji był to dar królowej Cypru, potomkini Gwidona z Lusignan, dla papieża Innocentego VIIIH. S. Cronin, „Codex Purpureus Petropolitanus. The text of Codex N of the Gospels edited with an introduction and an appendix”, T & S, vol. 5, no. 4 (Cambridge, 1899), p. XVII.. W 1883 roku prof. Demetriades znalazł w Sarnmasachly (albo Sarumsahly), w Kapadocji partię 182 kart tego kodeksu. W 1886 roku W. H. Simcox oraz H. D. Grissell podjęli z właścicielami kodeksu negocjacje w sprawie jego nabycia. W tym samym roku kodeks chcieli zakupić amerykańscy oraz brytyjscy misjonarzeH. S. Cronin, Codex Purpureus Petropolitanus. The text of Codex N of the Gospels edited with an introduction and an appendix, „T & S”, vol. 5, no. 4 (Cambridge, 1899), p. XIII..