Dopiero w 1896 roku Fiodor Uspienski zakupił całą tę partię dla Rosyjskiej Biblioteki Narodowej i dlatego największa jego część, bo 182 kart, znajduje się dziś w Petersburgu. Inna partia kodeksu – 37 kart – widziana była w Efezie w XVIII wieku. W końcu XIX wieku odkryto ją na wyspie Patmos, czterech jednak kart brakowało. Karty te są dziś przechowywane (po 1 karcie) w Nowym Jorku, Atenach, Tesalonikach i w prywatnej kolekcji A. Spinoli w Lermie (Włochy).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Purpurowy Kodeks Petropolitański · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.