Większość stanów, która przeprowadziła wybory powszechne stosowała ordynację opartą na tej pochodzącej z okresu kolonialnego, która uprawniała do głosowania tylko wolnych białych mężczyzn wyznania protestanckiego, którzy płacili podatki, posiadali ziemię i ukończyli 21 lat.
Na mocy uchwały z marca 1792, posiedzenie Kolegium Elektorów odbyło się w pierwszą środę grudnia.
Kandydaci Partia Federalistyczna Gdy George Washington ogłosił w 1796 roku, że nie będzie ubiegać się o trzecią kadencję, naturalnym kandydatem federalistów stał się dotychczasowy wiceprezydent John Adams. Ponieważ pochodził on ze stanu Massachusetts, czyli z północy, partia nominowała także Thomasa Pinckneya, byłego gubernatora Karoliny Południowej, licząc na pozyskanie głosów wyborców z południowych stanów. Adams był promowany jako kandydat na prezydenta, a Pinckney na wiceprezydenta.
Partia Demokratyczno-Republikańska Kandydatem Partii Demokratyczno-Republikańskiej był partyjny przywódca Thomas Jefferson.