W ciągu trzech miesięcy udało mu się utworzyć zalążki „dzielnic” i przeprowadzić kilka udanych akcji małego sabotażu.
PLAN następująco formułowała cele organizacji:
walka o niepodległość Polski wychowanie nowego człowieka w Polsce walka, a potem praca dla Polski Ludowej.
Cel trzeci – ostateczny, składał się z kilku podpunktów, mówiących o współpracy z „bratnimi narodami w Stanach Zjednoczonych Europy Środkowej”. Zapowiadano, że PLAN nie spocznie, „dopóki głód i nędza nie zostaną pokonane, a człowiek pracy nie stanie się legalnym rządcą w państwie”, że musi być „stanowczo i natychmiast przeprowadzona reforma rolna, a warsztaty pracy muszą się stać spółdzielniami pracy ich pracowników”.
Jeszcze przed uderzeniem Gestapo, w połowie grudnia 1939 z PLAN-u odeszła grupka harcerzy z Tadeuszem Zawadzkim „Zośką” w tym m.in. Jan Bytnar „Rudy” i Aleksy Dawidowski „Alek”, którzy włączyli się w działalność Szarych Szeregów, Służby Zwycięstwu Polski (późniejszy ZWZ) i Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”.
Rozbicie organizacji przez warszawskie Gestapo i opuszczenie Warszawy przez Kazimierza Kotta, który zdołał umknąć z siedziby Gestapo w al.