Lamparty wolą naturalną zdobycz, ale jej brak zmusza je do polowania na zwierzęta hodowlane. Zdarzają się lamparty ludojady, ale najczęściej są to osobniki stare, chore, niezdolne do polowań albo samice wychowujące młode.
Mimo swojej dużej siły, potężnych kłów i pazurów lamparty są niekiedy zmuszane do wycofania się z polowania i ataku w obliczu takich przeciwników jak pawiany w grupie.
Rozmnażanie Dojrzałość płciową lampart osiąga w wieku od 2,5 do 3 lat. Okres godowy u lampartów trwa wiosną, a w tropikach cały rok. Po ciąży trwającej 90-112 dni rodzi się od jednego do sześciu młodych, które opuszczają matkę po ok. 2-3 latach w poszukiwaniu własnego terytorium.
Systematyka Takson po raz pierwszy opisany przez Linneusza w 1758 roku pod nazwą Felis Pardus. Jako lokalizację holotypu autor wskazał Indie, zmienioną na Egipt przez O. Thomasa. Obecnie (stan na 2024 rok) wyróżnia się osiem podgatunków: P. pardus pardus – lampart afrykański – podgatunek nominatywny, rozproszony po Czarnej Afryce (włącznie z archipelagiem Zanzibar) oraz odizolowane populacje w części Sahary i Afryki Północnej; historycznie występował w dolinie Nilu i na półwyspie Synaj. P. pardus delacourii – lampart indochiński – północna Mjanma przez Indochiny do półwyspowej części Tajlandii i Malezji;