W lutym 1945 r., zaraz po oswobodzeniu Torunia, wrócił do tego miasta i pracował jako wizytator szkół średnich w Kuratorium Pomorskim. W 1946 r. awansował i został przeniesiony do pracy w Ministerstwie Oświaty i Wychowania w Warszawie. Jako wizytator szkół objął szczególną opieką nad wszystkimi gimnazjami powstałymi z przekształcenia ośrodków tajnego nauczania w szkoły państwowe. W Warszawie kontynuował też działalność krajoznawczą, prowadząc referat młodzieży w zarządzie głównym PTK. Wkrótce przeszedł do pracy w Ośrodku Metodycznym Geografii i równolegle objął stanowisko sekretarza redakcji czasopisma dla nauczycieli "Geografia w Szkole". W 1954 r. powstało Technikum Geologiczne w Warszawie, w którym przez sześć lat był kierownikiem wydziału geologii poszukiwawczej. Za tę pracę otrzymał tytuł Przodującego Nauczyciela. Po napisaniu podręcznika do geografii fizycznej dla liceów ekonomicznych przeniósł się do tego typu szkoły, by móc dokonywać poprawek i uzupełnień w książce, której ukazało się pięć wznowień.