System ten prowadził do większych oszczędności, ale jego możliwości integracyjne były o wiele mniejsze (był całkowitym przeciwieństwem podziału z 1773). Pomimo to podział okazał się trwały; co ważniejszych zmian dokonano na początku działania (1791), podczas znaczących momentów dziejowych (1809, 1816, 1846) oraz pod koniec istnienia (1854, 1867).
Na krótki czas (1803-1809) pod administracją gubernium lwowskiego znalazła się Nowa Galicja, wraz ze swoimi sześcioma cyrkułami. W 1809 roku cyrkuły te wraz z cyrkułem zamojskim odpadły na rzecz Księstwa Warszawskiego. W tym samym roku od Galicji odpadł na rzecz Rosji tzw. okręg tarnopolski, który zawierał w sobie dwa cyrkuły – tarnopolski i zaleszczycki. Po zwrocie były zarządzane komisarycznie przez cały rok 1815.
W szczytowym okresie Galicja (gubernium lwowskie) dzieliła się na 24 cyrkuły; w latach 1809–1816 cyrkułów było 16.
Po 1850, właściwie od 1854 powrócono do dwustopniowego podziału administracyjnego, 19 cyrkułów przekształcono w obwody powiatowe, z podlegającymi im urzędami powiatowymi (politycznymi) – 110 w Galicji Wschodniej i 68 w Galicji Zachodniej.