Lata 70. Cały ruch liniowy nadal zapewniała trakcja parowa. Funkcjonujące zakłady przemysłowe: garbarnia w Chlewiskach, magazyny materiałów budowlanych oraz paliw w Niemcach, huta szkła oraz wytwórnia octu i musztardy w Parczewie, wytwórnia pasz w Radzyniu Podlaskim i wiele mniejszych korzystających z usług kolei, powodowały że natężenie ruchu towarowego w szczytowych okresach przekraczało trzydzieści pociągów na dobę.
W latach 1972–1973 zabudowana została półsamoczynna blokada liniowa.
W 1975 roku po wprowadzeniu nowego podziału administracyjnego Polski, ustanowiono na linii nową granicę między kolejowymi okręgami Wschodnim i Centralnym w km 63,650 w okolicy miejscowości Gródek Szlachecki.
Lata 80. Rozpoczął się proces stopniowego wprowadzania do ruchu liniowego trakcji spalinowej. W 1980 roku w transporcie pasażerskim rozpoczęto eksploatację lokomotyw serii SP42 i SP45, a w 1981 roku w towarowym – lokomotyw serii ST44.
Obowiązujący od połowy poprzedniej dekady podział administracyjny wpłynął na odmienne podejście wobec utrzymania linii. Ważny dla Wschodniej Dyrekcji odcinek Gródek Szlachecki – Lublin w połowie lat 80. został w całości wyremontowany.