Historia Geneza Powstała w latach 1894–1898 jako szerokotorowa linia rokadowa. Głównym jej zadaniem był transport wojsk rosyjskich wzdłuż frontu na wypadek wojny. Jej przebieg w wielu miejscach został wytyczony z dala od siedzib ludzkich.
Lata 1898–1945 W okresie 1912–1915 linia była dwutorowa na całej długości, natomiast w latach 1944–1945 tylko na części.
1898–1915 28 marca 1898 roku odprawiono pierwszy towarowo-osobowy „towos”. Planowy ruch przewidujący jedną parę takich pociągów na dobę uruchomiono 30 sierpnia 1898 roku. Tak zestawione składy funkcjonowały w rozkładzie jazdy do 1909 roku.
I wojna światowa W wyniku działań wojennych linia uległa poważnym zniszczeniom, szczególnie w obrębie mostów i przepustów. W 1915 roku po rozebraniu i wywiezieniu drugiego toru przez wycofujące się wojska rosyjskie, została przebudowana na normalnotorową przez wojska niemieckie. Obiekty inżynierskie naprawiono doraźnie.
Od chwili uruchomienia do września 1915 roku znajdowała się pod zarządem Kolei Nadwiślańskich.
1918–1939 9 listopada 1918 roku, tuż przed formalnym odzyskaniem niepodległości przez Polskę, zarząd linii został przejęty przez dwie Dyrekcje Kolei Państwowych: w Warszawie (odcinek Łuków – km 1,500) i Radomiu (odcinek km 1,500 – Lublin).