Wysocki h. Odrowąż. Wysocki na Rusi, gdzie zwany początkowo Kurzański, przyjął tę nazwę od dóbr Wysocko. Szymon, Jezuita znakomitych nauk, wydał znaczny poczet szanowanych dzieł treści religijno-historycznej. Przed wejściem do zakonu, gdy mu ofiarowano kanonię Lwowską, nie tylko ją nie przyjął, ale tem gorliwiej poświęcił się swemu powołaniu. Przez 50 lat trudniąc się kaznodziejstwem, radował się ubóstwem, któremu co tygodnia dawał obiady, w Wilnie zaś dlań ufundował kościół św. Szczepana, opatrując go dochodami. Zm. 1622. Mikołaj, brat tegoż fundował w Rohatynie klasztor Dominikanów w r. 1614. Jan i Sebastyan, synowie jego ludzie rycerscy.
Miejscowością pochodzenia wymienioną w dokumentach klasztornych jest Kwoczyn.
Historia rodu Historia rodu sięga od dziejów Jana Wysockiego oraz Katarzyny z Brzumińskich, którzy mieli czterech synów: Stanisława (ten zmarł wcześnie przed osiągnięciem dojrzałości), Józefa, Jana Karola i Piotra Jacka. Jan Karol osiedlił się na wschodnich terenach Polski (jego potomkowie żyli jeszcze przed wojną w tamtych okolicach), Józef miał córki oraz syna Tomasza Jana (z drugiego małżeństwa z Izabellą Brzumińską).