wykonanie łagodne, słodkie i zwracające uwagę na melodię.
W latach 90. XX wieku Dylan powrócił do tej piosenki w jej wersji akustycznej, ale w połowie lat 90. zaaranżował ją na zelektryfikowany zespół, nadając jej tragiczne, niemal pogrzebowe brzmienie.
Wersja Dylana nie ma już nic ze szkockiego pierwowzoru. Muzyk użył w śpiewie akcentu teksańskiego.
Wersje innych wykonawców 1962 r. Joan Baez nagrała ją na swoim albumie Joan Baez in Concert, Volume 2. W tym samym roku nagrał ją Walter Forbes i wydał na Ballads and Bluegrass. W 1963 r. Judy Collins nagrał ją na Golden Apples of the Sun. W 1964 r. ballada została wydana na albumie Carrie Folk Trio nagranym przez The Carrie Folk Trio. Simon & Garfunkel umieścili piosenkę na albumie Wednesday Morning 3 A.M. w 1966 r. W 1996 r. na American Journey nagrał tę balladę John Stewart. Na płycie długogrającej Ye Shine Whar Ye Stan! nagrał ją Jock Duncan. W 1999 r. grupa Grateful Dead umieściła piosenkę na Dick's Picks Volume 15.
Bibliografia Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960-1973. The Early Years. Omnibus Press, Nowy Jork 2004 . Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions 1960-1994. St. Martin Press, Nowy Jork 1995 . Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004. .
Linki zewnętrzne
Bob Dylan – audio
Kategoria:Piosenki Boba Dylana Kategoria:Piosenki wydane w roku 1962