thumb|HMS „Marne” Opis konstrukcji, modernizacje, ocena Niszczyciele typów L/M powtarzały konstrukcję i architekturę typów J/K/N, ich kadłub został jedynie nieco wydłużony w części dziobowej i poszerzony. Miały taką samą sylwetkę, oprócz tego, że trzy podwójne stanowiska dział zostały zastąpione przez większe wieże. Ponadto, bardziej zabudowana została przestrzeń między kominem a nadbudówką dziobową, co wszystko nadawało nowym niszczycielom cięższy wygląd i mniej proporcjonalną sylwetkę. Kadłub miał podniesiony, lekko wznoszący się pokład dziobowy, na ok. 40% długości kadłuba. Rufa była zaokrąglona w rzucie z góry, z pionową stewą. Dwupiętrowa nadbudówka dziobowa była standardowego kształtu dla brytyjskich niszczycieli począwszy od typu I – niska, opływowa, ze zwężającą się klinowo przednią ścianą, ściętą skośnie u góry (typ Admiralicji), ale była masywniejsza, gdyż jej górna skośna krawędź była bardziej zbliżona do poziomu, z uwagi na wysoką wieżę. Górne piętro mieściło w przedniej części sterówkę, a za nią odkryty pomost bojowy, dolne piętro było wydłużone i stała na nim wieża dział. Za nadbudówką znajdował się uskok pokładu i główny maszt trójnożny, a dalej pojedynczy, szeroki, lekko pochylony komin.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Niszczyciele typu L/M · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.