Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Wettstein, nadając mu siglum G. C.R. Gregory w 1908 roku nadał mu siglum 012.
W 1690 roku tekst rękopisu skolacjonował A. Bynäus. Ludolf Küster wykorzystał go w drugim wydaniu greckiego Nowego Testamentu Milla (1710) i odtąd stał się znany w świecie biblistów. Wettstein w swoim wydaniu korzystał zbiór wariantów kodeksu dokonany przez Gronoviusa i Bynäusa.
Wykorzystał go Tischendorf w swoim Editio Critica Maior i odtąd wykorzystują go wszystkie krytyczne wydania greckiego nowego Testamentu (np. UBS3, UBS4, NA26, NA27.). UBS4 oraz NA27, w odróżnieniu od poprzednich wydań, wprowadziły rozróżnienie wykorzystanych rękopisów, jeżeli chodzi o kolejność cytowania. Boernerianus zaliczony został do rękopisów cytowanych w pierwszej kolejności.