Styl gry P. – ukształtowany pod silnym wpływem Busoniego – charakteryzował się wielką biegłością techniczną, bogactwem palety dźwiękowej, precyzją, wyrazistością i plastycznością szczegółów. Posiadał rozległy repertuar, w którym dominowały dzieła J.S. Bacha, Mozarta, Beethovena, Brahmsa, Liszta, C. Francka a także rzadko grywane utwory Ch.V. Alkana. Ewenementem sezonu 1919 w Warszawie stał się recital P., którego program zawierał kilkadziesiąt etiud Chopina, Liszta, Henselta, An. Rubinsteina i Alkana. Petri był też znakomitym odtwórcą utworów fortepianowych Busoniego, z których wiele zarejestrował na płytach (Columbia). Petri zmarł 27 maja 1962 – mając 81 lat – w Berkeley (Kalifornia).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy pianiści Kategoria:Ludzie związani z Zakopanem Kategoria:Artyści związani z Zakopanem Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Ludzie urodzeni w Hanowerze Kategoria:Zmarli w 1962