Dnia 1 września 1928 w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie Petri otworzył klasę fortepianu (tzw. kurs mistrzowski). Pierwszym jego uczniem i asystentem zarazem został Jan Hoffman. Współpraca obu muzyków trwała do 1931. Jak wysoko cenił Petri pianistę polskiego świadczy fakt, że również mianował go swym asystentem w berlińskiej Musikhochschule, gdzie także w tym czasie uczyłStanisław Dybowski: Słownik Pianistów Polskich, s. 210-211, wyd. Selene, Warszawa, 2003, ISBN 83-910515-5-2. Kilka dni przed wybuchem II wojny światowej Petri wraz z małżonką (zostawiając cały dobytek) opuszcza Zakopane udając się do Stanów Zjednoczonych, gdzie został naturalizowany jeszcze w 1939.
W 1939 osiadł tutaj na stałe. W latach 1940–1946 wykładał w Cornell University, 1947–1957 w Mills College w Oakland (Kalifornia), 1952–1962 w San Francisco Conservatory. Do jego uczniów należeli m.in. Grant Johannesen, Earl Wild, Vitya Vronsky, Eugene Istomin a w klasie mistrzowskiej (którą prowadził 1957–1958 w konserwatorium w Bazylei) – John Ogdon.