To odległy o 25 lat świetlnych karzeł i za 10 tysięcy lat stanie się kolejną Gwiazdą Polarną. Wega około 14 tysięcy lat temu była już gwiazdą biegunową. Astronomowie używali jej do oceny barw i jasności innych gwiazd. Wciąż stosowana jest jako „punkt zerowy” dla jasności w wielu systemach fotometrycznych. Obserwacje w podczerwieni obserwatorium orbitalnego IRAS oraz Kosmicznego Teleskopu Spitzera wykazały obecność dwóch pasów obiektów wokół gwiazdy – komet krążących relatywnie daleko od Wegi oraz planetoid znajdujących się na orbitach blisko niej. Była zauważana jako ważna gwiazda przez arabskich astronomów, dawnych mieszkańców Polinezji, Asyryjczyków, w chińskiej i hinduskiej mitologii. Druga co do jasności gwiazda to Gamma (γ) Lyr znana również jako Sulafat, co oznacza po arabsku żółwia. To olbrzym 15 razy większy niż Słońce, o biało-niebieskiej barwie i temperaturze efektywnej około 10 tysięcy kelwinów. Trzecia co do jasności – Beta Lyrae (Sheliak, jest to arabska nazwa całej konstelacji) to gwiazda zmienna zaćmieniowa, zmieniająca wielkość od 3,4 do 4,3 w ciągu 12,94 dni. Odkrył to w roku 1784 brytyjski miłośnik astronomii John Goodricke. Oba składniki tej gwiazdy podwójnej znajdują się w tej samej otoczce gazowej. Przyciąganie grawitacyjne i szybka rotacja powoduje, że obie są elipsoidalne.