Po ukończeniu kursu uczniowie przechodzili na trzy lata do udziału w warsztatach, m.in. obróbki metalu, drewna, malarstwa ściennego, ceramiki, kompozycji przestrzennej, rzeźby. Taki tok studiów zapewniał wykształcenie teoretyczne i praktyczne w szerokim zakresie, a uczelnia realizowała egalitarne i wspólnotowe idee Gropiusa. Zatrudniano jedynie dziesięciu artystów (wykładowców zwanych mistrzami, Meister der Form), a wiele zajęć prowadzili asystenci – studenci starszych lat.
Od lipca do września 1923 roku zorganizowano wystawę będącą odpowiedzią na naciski ze strony rządu Turyngii, który pragnął ujrzeć wyniki nauki i pracy po 4 latach istnienia szkoły. Wystawa okazała się sukcesem przyciągając 15 tys. zwiedzającychGillian Naylor „Bauhaus”, z ang. przeł. Ewa Biegańska, Warszawa, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1988.. Wzorowy dom zbudowany na wystawę (Haus am Horn):