Stanowiąc zaplecze premiera Jean-Pierre’a Raffarina, UDF zaczęła wkrótce krytykować politykę jego gabinetu. Ostatecznie opuściła większość prezydencką, chociaż jeden z jej liderów, Gilles de Robien, zdecydował się pozostać w rządzie.
Odejście z partii polityków i środowisk chadeckich czy centroprawicowych skutkowało przesunięciem się partii w kierunku politycznego centrum. Po relatywnie dobrym wyniku w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 (11 mandatów) UDF przeszła z EPP-ED do nowej centrowej i liberalnej grupy w Europarlamencie pod nazwą Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy.
Po zajęciu w następnych wyborach prezydenckich w 2007 trzeciego miejsca (z wynikiem 18,57%) François Bayrou odmówił poparcia w drugiej turze któregokolwiek z kandydatów oraz zapowiedział powołanie na bazie UDF nowej partii centrowej pod nazwą Ruch Demokratyczny (MoDem). Decyzja ta wspierana przez partyjne zaplecze, spotkała się ze sprzeciwem znacznej części działaczy zajmujących stanowiska wybieralne z Hervé Morinem na czele (którego poparło ponad 2/3 deputowanych).