górnołuż. (tón) skót, dolnołuż. zbóžo, pol. bydło)
Wkład w rozwój dialektu Ważne dzieła w dialekcie slepiańskim zostały spisane przez duchownych, którzy zbierali i notowali swoje kazania. W zapisywaniu dialektu niemały udział miał również Jan Hantšo-Hano, który był ogrodnikiem samoukiem, historykiem oraz ludowym bajkopisarzem.
Ważny wkład w dziedzinie fonetyki i fonologii gwar slepiańskich poczynił Arnulf Schroeder. Jego dzieło Die Laute des wendischen (sorbischen) Dialekts von Schleife in der Oberlausitz, Lautbeschreibung wydano w 1958 r.
Przykłady językowe z dawnej i współczesnej historii dialektu A tak jo mój nan póten to Słabcyc pół žywnosći krynuł, a na tej su byli wěkšy dźěl lute lěda a mało role; a wónej stej byłej jeno dwě peršonje na cyłej žywnosći a njejstej mogłej hobstać a doprjodka pćić a stej lědym tu półowicu hobdźěłałej. A ten wuj jo był mójeje maćerje bratr a mój kmótr, a ta ćota jo była mójeje maćerje sostra, a tak su byli bratry a sostry wše wót jeneje maćerje. A tak stej póten mój nan a mać to pół žywnosći měłej a te lěda stej hukopowałej a tež huworowałej. A ja som z nima raz sobu jěł na to huworowanje na Doły na te dlejke góry hot Syjańskeje drogi. To stej tam huworowałej, a ja som chójdźił za nanom pó tej brozdźe a pak som chójdźił pći tom pługu, a som glědał, kak to se wórjo.