10 stycznia 1951 r. otrzymał stopień doktora nauk technicznych na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej (praca doktorska: „Stosowanie nasyconych roztworów wody w benzenie i czterochlorku [tetrachlorku] węgla jako rozpuszczalników w pomiarach momentów dipolowych”). W 1951 r. został zastępcą profesora w Katedrze Chemii Fizycznej, w 1954 r. – profesorem nadzwyczajnym, a w 1967 r. – profesorem zwyczajnym. Od 1961 r. kierował Katedrą Fizyki, a w maju 1962 r. został wybrany dziekanem Wydziału Chemicznego.
Od 1966 r. wykładał na Politechnice Telewizyjnej, dzięki czemu zyskał w kraju popularność.
Jako prezes Polskiego Towarzystwa Chemicznego w 1967 r. uzyskał dla Towarzystwa dom, w którym urodziła się Maria Skłodowska-Curie (przy ul. Freta 16 w Warszawie) aby urządzić tam muzeum uczonej.
W 1968 r., w anonimowej ankiecie przeprowadzonej wśród studentów Politechniki Warszawskiej, został uznany za jednego z dwóch najlepszych wykładowców wydziału.
W wyniku wydarzeń marcowych, 20 sierpnia 1968 r. został odwołany ze stanowiska dziekana przez ministra Henryka Jabłońskiego.
25 września został zmuszony do złożenia prośby o bezterminowy urlop bezpłatny z pracy na Politechnice Warszawskiej.
Francja 28 czerwca 1969 r. wyemigrował do Francji na zaproszenie rządu francuskiego.