Odległość od tego kompleksu szacowana jest na około 1600 lat świetlnych. Kolejna warta uwagi mgławica znajduje się na linii między γ i η Cyg. To mgławica emisyjna Półksiężyc (NGC 6888). W niej świeci masywna gwiazda WR 136 typu Wolfa-Rayeta odznaczająca się szybkim tempem ewolucji. Jeszcze około 4,5 miliona lat temu była w stadium nadolbrzyma i miała typ widmowy O. Inna ciekawa mgławica zajmuje obszar kilku stopni kwadratowych w okolicy gwiazd ζ i ε Cyg. Jest to pozostałość po supernowej sprzed około 6,5 tysięcy lat. To mgławica Welon (Pętla Łabędzia), odległa od nas około 1500 lat świetlnych. Jej dostrzeżenie wymaga światłosilnego teleskopu. Zwyczajna lornetka pokaże NGC 6992/5 w kształcie haczyka, a 8-centymetrowa apertura umożliwi podziwianie włóknistej NGC 6960 i Trójkąta Pickeringa (nieskatalogowanego). Wiele włókien i odnóg pojawiających się na zdjęciach można zobaczyć, używając filtra OIII i 40-centymetrowego teleskopu, który pokaże także NGC 6979. Kolejny kompleks jasnych i ciemnych mgławic to IC 1318 – Mgławica Gammy (γ) Łabędzia. Największe ciemne mgławice konstelacji są widoczne nieuzbrojonym okiem. Północny Worek Węgla jest bulwiastym północnym końcem Wielkiej Szczeliny. Mgławica Lejek (LG3) ciągnie się przez 12 stopni od ety (η) Cefeusza do zachodniej granicy M39.