W styczniu 1930 r. Związek Mazurów zwrócił się z memoriałem do Rządu Rzeszy Niemieckiej, w którym przedstawił prześladowanie narodowościowe Mazurów w przeszłości i w chwili obecnej, ciężką sytuację ludu mazurskiego i wzywał do wstrzymania niszczącej go polityki, któremu przecież państwo niemieckie tak wiele zawdzięczało. Po dojściu Hitlera do władzy Związek Mazurów zaprzestał, ze względów bezpieczeństwa, swej działalności oraz wydawania „Cechu” – swego organu prasowego, poprzestając jedynie na publikowaniu poufnych okólników do mężów zaufania. W piętnastą rocznicę plebiscytu członkowie Masurenbundu zwrócili się do kanclerza Rzeszy – Adolfa Hitlera – z prośbą o przyjęcie delegacji mazurskiej dla powtórzenia przysięgi wierności wobec Rzeszy i upomnienia się o ponowne przyjęcie do pracy wiernych niemczyźnie Mazurów. Delegacja ta nie została jednak przyjęta.

Bibliografia

Władysław Chojnacki, Bibliografia polskich druków ewangelickich ziem zachodnich i północnych 1530-1939, Warszawa 1966, s. 233. Tadeusz Grygier, Cech, Warmia i Mazury, 1960, nr 7. Kurt Obitz, Dzieje ludu mazurskiego.