Każdy, kto uwierzył ku zbawieniu, musi zostać ochrzczony przez zanurzenie w wodzie na wyznanie swojej wiary. Chrzest w Duchu Świętym jest dostępny dla każdego, kto jest posłuszny Bogu i jego woli (Dzieje Apostolskie 5:32). Wydarzenie to, któremu towarzyszą ponadnaturalne dary Ducha Świętego, w tym mówienie nieznanymi językami, udziela szczególnej mocy i prowadzenia od Ducha Świętego wierzącemu i jest momentem otrzymania pieczęci Bożej. Konsekwencją chrztu Duchem Świętym jest prowadzenie świętego życia i wydawanie „owoców Ducha”. W odróżnieniu od przepisów ceremonialnych regulujących służbę świątynną i przymierza aż do czasu przyjścia Mesjasza, prawa moralne nadal obowiązują chrześcijan. Uważa się, iż do praw moralnych zaliczamy przede wszystkim biblijną wersję dziesięciu przykazań, zabraniającą oddawania czci obrazom oraz zawierającą polecenie świętowania soboty, a także prawa dietetyczne, zabraniające spożywania krwi i mięs zwierząt nieczystych (m.in. wieprzowiny). Prawa te, obowiązujące nadal ludzkość, powinny być zachowywane dzięki Bożej łasce i w mocy Ducha Świętego. Przestrzeganie sabatu uważa się za aktualną część dekalogu i praktykę stosowaną i wyróżniającą Kościół chrześcijański czasów apostolskich. Ważnym elementem wiary jest podkreślanie dostępności uzdrowienia z chorób fizycznych dla każdego, kto wierzy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stowarzyszenie Zielonoświątkowych Zborów Dnia Siódmego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.