b) stworzenie na terenie całego kraju sieci przyrodników zapoznanych z ornitologiąCytacja według: Luniak M. (2006): Ornitologia polska w okresie ostatnich 50 lat, w zbiorze: Nowakowski J.J., Tryjanowski P., Indykiewicz P. (red.): Ornitologia polska na progu XXI stulecia – dokonania i perspektywy, Olsztyn, s. 11-37..
Trzy lata później zorganizowano Pierwszy Krajowy Zjazd Ornitologów. 26–27 listopada 1957 na zjazd do Warszawy przybyło około stu uczestników, m.in. Zygmunt Czarnecki, Kazimierz Albion Dobrowolski, Bronisław Ferens, Ryszard Graczyk, Mieczysław Józefik, Jan Pinowski, Sergiusz Riabinin, Stefan Strawiński. Podczas spotkania wygłaszano referaty i zaprezentowano film Włodzimierza Puchalskiego.
Po stworzeniu organizacji liczba członków zwiększała się z 109 w 1957, do ok. 300 w latach 1972–1975 i ok. 450 – zrzeszonych w 14 regionalnych kołach – w 1995. Podczas wzrostu rejestrowań regionalnych i ogólnopolskich organizacji ornitologicznych w drugiej połowie lat 80.