52-53.
W lutym 1901 r. odbywa się konferencja SDKPiL w Białymstoku podczas której partia proponuje zwołanie wspólnego wszechrosyjskiego zjazdu socjaldemokratycznego, który miałby w kwestiach narodowych stanąć na stanowisku zapewnienia w demokratycznej Rosji pełnej autonomii narodom nierosyjskim z prawem narodów do samostanowienia. Stanowisko takie potwierdził III Zjazd SDKPiL we wrześniu 1901 rokuNorbert Michta „Julian Marchlewski. Polska, Naród. Socjalizm“, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1975, str. 86.
Do działalności partii w tym okresie negatywnie odnosiła się Róża Luksemburg, która jeszcze w 1900 roku stwierdzała w liście do swojego głównego współpracownika Leona Jogichesa – Tyszki:
Powstanie Socjaldemokracji w Królestwie jest wręcz nieszczęściem dla nas (…). (...) Co za okropna różnica w każdej drobnostce między naszą ongi robotą a tą teraźniejszą, z przeproszeniem, zafajdaną Socjaldemokracją!
Na przełomie 1901 i 1902 roku działalność partii w kraju została sparaliżowana przez masowe aresztowania (aresztowano również Trusiewicza-Zalewskiego).