W sprawach dotyczących stosunku do władzy także zachowywano neutralizm, jednocześnie broniąc polską wiarę i narodowość poprzez pracę organiczną. Jednak po dymisji kanclerza Ottona von Bismarcka pismo obrało kurs lojalistyczny, licząc na zmianę polityki zaborcy wobec Polaków.
Nieznane są przyczyny upadku „Kuriera Poznańskiego” w dotychczasowej formule politycznej. Jednak ten upadek dał okazję do przejęcia pisma przez środowisko Ligi Narodowej. Aby przejąć dziennik endecy porozumieli się z Romanem Szymańskim, ten zorganizował spółkę wydawniczą Nowa Drukarnia Polska. Wydawnictwo to we wrześniu 1906 roku przejęło „Kurier Poznański”. Kierownictwo redakcji objął Marian Seyda. Spółka oprócz „Kuriera” wydawała jeszcze pismo „Orędownik”. „Kurier Poznański” był przeznaczony dla inteligencji, „Orędownik” dla drobnomieszczaństwa.