To stało się podstawą dla późniejszej pracy. Zarządzanie siecią dalej zostało zdefiniowane przez certyfikat jakości ISO dla modelu FCAPS (ang. Fault, Configuration, Accounting, Performance, Security). Ta podstawa została zaadaptowana przez standardy ITU-T TMN jako funkcjonalny model dla podstawy technologii standardów TMN 3000 M. – M. 3599. Chociaż model FCAPS pierwotnie został opracowany dla celów opisu informatycznych sieci przedsiębiorstw, to został dostosowany do użycia w publicznych sieciach przez dostawców usług telekomunikacji dążących do standardów ITU-T TMN. Zagadnienia sieci i zarządzanie usługi jest zdolnością niezbędną, by móc kontrolować elementy sieci dostępu i rdzenia sieci.
Wiele wysiłku zostało włożonego w fora standaryzacji (ITU-T, 3GPP), w to żeby zdefiniować standardowy protokół dla zarządzania sieci, ale bez żadnych sukcesów i praktycznych skutków. Z drugiej strony protokół SNMP (ang. Simple Network Management Protocol, prosty protokół zarządzania siecią) stał się defacto standardem dla Internetu i zarządzania telekomunikacją w poziomie komunikacji EML – NML.
Od 2000 roku wraz ze wzrostem nowego szerokiego pasma, usług VoIP, też i zarządzanie domowych sieci weszło do zakresu OSS.