Najlepszy materiał wojskowy – szlachta pełniła zazwyczaj tylko funkcje oficerskie, gdyż uważała szeregową służbę za dyshonor.

W bitwie zazwyczaj pełniła funkcje pomocnicze względem jazdy, której głównym zadaniem było przełamanie szyków wroga.

Taktyka Powyższy podział ułatwiał ustawianie oddziału w szyku dziesięcioszeregowym, stosowanym przez ten rodzaj piechoty w czasie walki w polu.

Podczas bitwy, przed oddaniem salwy, ustawiała się w dziesięć szeregów po dziesięciu ludzi, w tym dziewięć pierwszych szeregów klęczało, ostatni oddawał salwę nad głowami kolegów, wstawał następny i strzelał, i tak kolejno od końca wszystkie szeregi oddawały salwę, powodując tzw. "napad ogniowy".

W przypadku, gdy wrogi oddział oddawał salwę, hajducy przypadali do ziemi, by zminimalizować straty. Często, gdy dystans do wrogiego oddziału odpowiednio się zmniejszał, żołnierze zarzucali arkebuzy na plecy i z szablami lub toporami w dłoniach szarżowali na jednostkę przeciwnika.

Piechotę węgierską wykorzystywano do szturmów i obrony umocnionych pozycji. Zajmowali się również pracami inżynieryjnymi i saperskimi.