Duże znaczenie dla filozofii mają jedynie oba listy, część pierwsza i początek części drugiej. Część pierwsza i druga stanowi bardziej systematyczny i szczegółowy wykład zagadnień omówionych w Rozprawie o metodzie i w Medytacjach o pierwszej filozofii, mimo większej dojrzałości nie ma w nich jednak niemal żadnych nowych idei. Także pod względem stylu, wartości literackiej i świeżości Zasady ustępują wcześniejszym pismom Kartezjusza. Tok wykładu jest suchy, nie ma w Zasadach charakterystycznej dla Rozprawy atmosfery wewnętrznego napięcia, walki i zwycięstwa ze zwątpieniem, jednocześnie powściągliwego i namiętnego monologu wewnętrznego.
Partie dzieła omawiające zagadnienia fizyczne nie należą natomiast do największych osiągnięć Kartezjusza w dziedzinie fizyki, a często mają jedynie charakter ciekawostek historycznychAndré Bridoux, wstęp do Les Principes de Philosophie, w: Descartes, Oeuvres et lettres, Bibliothèque de la Pléiade, 1953, s. 552. W znacznej mierze nie odpowiadają założeniom metodologicznym samego Kartezjusza, a jako twory czystej fantazji spotkały się ze szczególnie ostrą krytyką fizyków newtonistów. Oryginalne i nowatorskie w zakresie fizyki jest w Zasadach kartezjańskie prawo zachowania ruchuW. F. Asmus, Descartes, Warszawa 1960, s. 304.